Son yıllarda çocukların sosyal davranışlarıyla ilgili farkındalık artarken, bu durum beraberinde önemli bir riski de getirdi: hızlı ve yüzeysel etiketleme.

Özellikle okul ortamlarında bazı çocukların içine kapanık olması, göz teması kurmaktan kaçınması ya da akran ilişkilerinde zorlanması, çoğu zaman doğrudan “otizm olabilir” şeklinde yorumlanabiliyor. Üstelik bu yorumlar bazen uzman olmayan kişiler tarafından, yeterli değerlendirme yapılmadan ailelere aktarılabiliyor.

Peki gerçekten her sosyal zorlanma otizm midir?

Otizm Spektrumu ile Sosyal Kaygı Aynı Şey Değildir

Otizm Spektrum Bozukluğu, nörogelişimsel bir farklılıktır. Erken çocukluk döneminden itibaren:

• Sosyal iletişimde kalıcı farklılıklar,
• Tekrarlayıcı davranışlar,
• Sınırlı ilgi alanları gibi özelliklerle kendini gösterir.

Sosyal Kaygı Bozukluğu ise daha çok:

• Değerlendirilme korkusu,
• Utanç yaşama endişesi,
• Sosyal ortamlarda yoğun stres ve kaçınma davranışı ile karakterizedir.

Buradaki en kritik fark şudur:
– Otizmde sosyal beceriler gelişimsel olarak farklıdır.
– Sosyal kaygıda ise beceri vardır ama kullanımı kaygı nedeniyle engellenir.

Neden Karıştırılıyor?

Bu iki durumun karıştırılmasının birkaç önemli nedeni vardır:

1. Yüzeysel Gözlemler

Bir çocuk sınıfta konuşmuyorsa, göz teması kurmuyorsa ya da oyunlara katılmıyorsa, bu durum hemen gelişimsel bir farklılık olarak yorumlanabiliyor.

Oysa bu davranışlar:

• Yeni ortama uyum süreci,
• Güvensizlik,
• Yüksek kaygı düzeyi
  ile de ilişkili olabilir.

2. Eğitimcilerin Klinik Değerlendirme Yetkisi Olmaması

Öğretmenler çocukları en çok gözlemleyen kişilerden biridir. Ancak tanı koymak onların rolü değildir.

Ne yazık ki bazen iyi niyetle yapılan yorumlar:

• “Bu çocuk otizmli olabilir”
• “Bir uzmana götürün, geç kalmayın”

şeklinde aileye aktarılabiliyor ve bu da ailede ciddi bir kaygı yaratabiliyor.

3. Artan Farkındalık = Artan Etiketleme Riski

Otizmle ilgili farkındalığın artması çok değerli. Ancak bu farkındalık, doğru bilgiyle desteklenmediğinde, her farklı davranışın “otizm” olarak etiketlenmesine neden olabiliyor.

Yanlış Etiketlemenin Çocuğa Etkisi

Erken ve yanlış bir etiketleme, çocuğun gelişimini doğrudan etkileyebilir:

• Özgüven zedelenmesi: Çocuk kendini “farklı” ya da “yetersiz” olarak algılayabilir.
• Aile kaygısının artması: Bu kaygı çocuğa da yansır.
• Yanlış müdahale yöntemleri: İhtiyaç olmayan desteklere yönlendirme yapılabilir.
• Gerçek problemin gözden kaçması: Sosyal kaygı gibi desteklenebilir bir durum, fark edilmeden ilerleyebilir.

Aileler Ne Yapmalı?

Eğer çocuğunuzla ilgili böyle bir geri bildirim aldıysanız:

1. Panik Yapmadan Gözlemleyin

Tek bir ortamda görülen davranış, çocuğun genel gelişimini temsil etmeyebilir.

2. Uzman Değerlendirmesi Alın

Bir çocuk ve ergen psikoloğu ya da ilgili uzman tarafından yapılan kapsamlı değerlendirme, en sağlıklı yol olacaktır.

3. Etiket Değil, İhtiyaca Odaklanın

Çocuğun hangi alanda zorlandığını anlamak, etiket koymaktan çok daha değerlidir.

Eğitimcilere Bir Not

Çocukların gelişimsel süreçlerinde öğretmenlerin rolü çok kıymetli. Ancak kullanılan dil, en az gözlem kadar önemlidir.

– “Bu çocuk otizmli olabilir” yerine:

• “Sosyal ortamlarda zorlandığını gözlemliyorum”
• “Bir uzmandan değerlendirme almak faydalı olabilir”

şeklinde ifade etmek, hem daha doğru hem de daha koruyucudur.

Sonuç

Her içe kapanık çocuk otizmli değildir.
Her sosyal zorlanma bir gelişimsel farklılık anlamına gelmez.

Bazen bir çocuk sadece kaygılıdır, çekingendir ya da zamana ihtiyaç duyuyordur.

Önemli olan hızlı etiketler koymak değil, çocuğu anlamak, gözlemlemek ve doğru şekilde desteklemektir.

The post Otizm mi, Sosyal Kaygı mı? first appeared on Online Psikolog.